Ποίηση: Κική Δημουλά
Ο Πληθυντικός αριθμός
Ο έρωτας
όνομα ουσιαστικόν
πολύ ουσιαστικόν
ενικού αριθμού
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού
γένους ανυπεράσπιστου
Πληθυντικός αριθμός
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες
Ο φόβος
όνομα ουσιαστικόν
στην αρχή ενικός αριθμός
και μετά πληθυντικός:
οι φόβοι
Οι φόβοι
για όλα από δω και πέρα
Η μνήμη
κύριο όνομα των θλίψεων
ενικού αριθμού
και άκλιτη
Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη
Η νύχτα
όνομα ουσιαστικόν
γένους θηλυκού
ενικός αριθμός
Πληθυντικός αριθμός
οι νύχτες
Οι νύχτες από δω και πέρα
Σατανική σύμπτωση
Η ανυπομονησία
η καμιά απολύτως βιασύνη
ο τρόπος του λέγειν
ο τρόπος του σιωπάν
η επιμονή
η εύσχημη υποχωρητικότητα
το ζωηρό ενδιαφέρον
το ράθυμο ενδιαφέρον
το αμέσως
το κόμπιασμα
το εξαρτάται απ' τον καιρό
το ασχέτως καιρού
το πολύ επιθυμητό
το αξεκαθάριστα επιθυμητό
και το κατ' ανάγκην
έχουν τον ίδιο ακριβώς κωδικό:
αλήθεια πότε θα σε δω;
Δεν είναι περίεργο ;
Αυτόγραφο
Ένα κίτρινο φύλλο σου, φθινόπωρο,
σ' έναν άνεμο ράθυμο κάθισε
και μ' ακολούθησε επίμονα
Το πήρα
και το κρατώ
σαν κάτι συμβολικό από μέρους σου,
σαν φιλικό αυτόγραφο,
ίσως σαν ένα «ευχαριστώ»
που διόλου μέρος δεν έλαβα
στο καλοκαίρι τούτο.
Το πήρα
κι εξιχνιάζω
τις φετινές προθέσεις σου
απέναντί μου.
Ασυμβίβαστα
Όλα τα ποιήματά μου για την Άνοιξη
ατέλειωτα μένουν
Φταίει που πάντα βιάζεται η Άνοιξη
Φταίει που πάντα αργεί η διάθεσή μου.
Γι αυτό αναγκάζομαι
κάθε σχεδόν ποιήμά μου για την Άνοιξη
Με μια εποχή Φθινοπώρου
ν' αποτελειώνω.
Προφυλάξεις
Όταν βρέχει
δεν παίρνω ομπρέλα.
Το θεωρώ δειλία να προφυλάσσομαι
από το ξεκάθαρο.
Όταν δε βρέχει,
όσο και αν ευτυχεί ο ουρανός
όσο κι αν τον πιστεύω
ανοίγω την ομπρέλα μου
δεν είναι ξεκάθαρη
καιρική συνθήκη η ευτυχία.
Ανώτατος κριτής
Ελάχιστες διορθώσεις
Έσβησα ένα και
μιά καί δεν είχε τίποτα να δέσει
βολεύτηκαν στη θέση του
μερικά φίλεργα όχι
κι έδωσα τα κλειδιά στο ανώτατο
Προς τι
να μπαίνει όποτε θέλει ελεύθερα
στο κείμενο στην πρόθεση και στην υπογραφή
Υπό το μηδέν
Τρέμεις βροχή.
Σε φοβέρισε ο μετεωρολόγος
ότι θα γίνεις αύριο χιόνι;
Εμάς να δεις
θα λιώσετε θα λιώσετε προβλέπει.
Επ’ ευκαιρία
Όταν ο τελευταίος διάττων εκφωνητής
πέφτοντας λέει αγαπητοί ακροατές
αυτή ήταν η τελευταία είδηση της μέρας
ευχαριστώ πολύ που με παρακολουθήσατε
και στρώνεται των άστρων το κανάλι
με τσουχτερό σιωπητήριο χιόνι αλαφιάζομαι
τι να έγινε λέω που να έπεσε διάττων
εκείνος που εκφωνούσε χαμηλόφωνα εμένα
ώσπου να ξημερώσει
της καληνύχτας του η έναστρη οθόνη.