Ολονυχτία

Δε με κατάλαβες
Όλη τη νύχτα ήμουνα πλάι σου
Προσπαθούσα να κλείσω τα παράθυρα
Πάλευα όλη τη νύχτα
Ο αγέρας επέμενε
Άπλωσα τότε τις παλάμες μου πάνω σου
σαν δυο φύλλα ουρανού
και σε σκέπασα
Έπειτα βγήκα στον εξώστη και κοίταζα
δίχως χέρια τον κόσμο

 

Ο πράσινος κήπος

Έχω τρεις κόσμους. Μια θάλασσα, έναν
ουρανό κι έναν πράσινο κήπο: Τα μάτια σου.
Θα μπορούσα αν τους διάβαινα και τους τρεις, να σας έλεγα
πού φτάνει ο καθένας τους. Η θάλασσα, ξέρω.
Ο ουρανός, υποψιάζομαι. Για τον πράσινο κήπο μου,
Μη με ρωτήσετε.

Και φεύγοντας έρχεσαι

Τώρα το ξέρεις: τα βουνά δεν μπορούνε
να μας χωρίσουν.
Και φεύγοντας έρχεσαι.
Και φεύγοντας έρχομαι.

Δεν υπάρχει άλλος χώρος
έξω απ’ το χώρο μας.
Κι ο άνεμος είναι
η αφή των χεριών μας.

Καθώς ταξιδεύουμε,
εσύ στο βορρά, εγώ προς το νότο,
κοιτώντας τον ήλιο,
ο καθένας μας έχει
τον άλλο στο πλάι του.

 

Η αναμονή και το όνειρο

Κοιτάζω την ώρα, δεν είναι να `ρθεις.
Γυρνώ το κλειδί στην πόρτα και παίρνω
το πρώτο βιβλίο που δεν λέει τίποτα.
Κι άξαφνα, εκεί που διαβάζω, απαλαίνει
η ατμόσφαιρα γύρω μου, γαλανίζει ανεπαίσθητα.

Έχεις μπει στο δωμάτιο χωρίς να χτυπήσεις.
Όλα γίνονται διάφανα. Προχωρείς με έναν πέπλο
ουρανού στο κεφάλι σου.

 

Χορικό

Υπάρχουνε λύπες που κανείς δεν τις ξέρει.
Υπάρχουνε βάθη που δεν τ’ ανιχνεύει ο ήλιος.
Όρη σιωπής περιβάλλουν τα χείλη.
Και σιωπούν όλοι οι μάρτυρες. Τα μάτια δε λένε.
Δεν υπάρχουν σκάλες τόσο μεγάλες
να κατέβει κανείς ως εκεί που ταράζεται
του ανθρώπου ο πυρήνας. Αν μιλούσε η σιωπή,
αν φυσούσε, αν ξέσπαγε - θα ξερίζωνε όλα
τα δέντρα του κόσμου.

 

Μάλωμα

Κοίταξέ με στα μάτια. Τι έκανες;
Ανεβαίνοντας πάνω στο λόφο που βλέπει
πέρα απ’ τον άνεμο, άργησες.
Κλαις;
Γιατί δε μιλάς;
Τι σου έλεγε ο ήλιος;

 

Ώρα 12 τη νύχτα

Το χαρτί, το τραπέζι, το χέρι μου.
Περιμένω. Όπου να `ναι θ’ αρχίσουν να πέφτουν.
Η ψυχή μου δεν είναι παρά
ένα σπήλαιο σιωπής που από πάνω του κρέμουνται
αμέτρητοι
φωτεινοί σταλαχτίτες

Πόσοι αιώνες χρειάστηκαν
για να γίνουν δεν ξέρω - είναι τα ποιήματα
που έχω να γράψω.
Ξέρω πως όσα
είναι τα κύματα κι όσα τ’ αστέρια,
είναι τα ποιήματα που έχω να γράψω.